ჩემთვის სევდა ასე ჟღერს.
დასასრულის გვეშინია. უფრო საშიში რაღაცეებიც არსებობს.
ნახევრად ჩაბნელებულ კინოდარბაზში ერთმანეთის პირისპირ იდგა სკამები. მე სახეზე მანათებდა ეკრანი. სხვებს ზურგზე. თუ არ ჩაუფიქრდები, არაფერი გაგაოცებს.
დაჯდება ვინმე და გიყურებს როგორ გძინავს. შეგრძნებაა უცნაური. მომწყინდა.
